Terug worden de West-Vlamingen nog eens voor de zot gehouden. Lees het volledige artikel hieronder.
Op het kanaal Ieper-Ijzer gebeuren momenteel geen controles van de waterkwaliteit. De sondes van de Vlaamse Milieu Maatschappij, die de kwaliteit van het water moeten bewaken, zijn weggenomen. Volgens de Vlaamse Milieu Maatschappij is dat niet abnormaal. De sondes worden afwisselend op diverse waterlopen ingezet.
De Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) stelde 10 jaar geleden nieuwe sondes voor die 24 uur op 24 verschillende waterkwaliteitsparameters kunnen opvolgen: de temperatuur, de zuurtegraad, het zuurstofgehalte, de troebelheid en de geleidbaarheid. Het was "een nieuw wapen in het arsenaal om waterverontreiniging te lijf te gaan".
"Een 5-tal van deze sondes werd in de vorige legislatuur geplaatst in het kanaal om milieu vervuilingen op te sporen", vertelt oud-milieuschepen Valentijn Despeghel (Vooruit) uit Ieper. Maar die zijn nu verdwenen. "En dat net nu de discussie over de kwaliteit van het drinkwater in de Westhoek zo leeft."
"Heel wat mensen zijn verwonderd dat de sondes zomaar verdwijnen, vooral in het licht van de slechte waterkwaliteit in de voorbije maanden en jaren. En uitgerekend vandaag stellen we vast dat er granulaten (een soort plastic bolletjes, red.) op het water drijven en op de oever liggen"
Niet genoeg sondes voor heel Vlaanderen
Maar volgens de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) is het normaal dat die sondes af en toe van plek veranderen. "We hebben onvoldoende multiparametersondes en onvoldoende mankracht om die in elke waterloop in Vlaanderen waar er problemen zijn, te hangen en op te volgen", zegt Katrien Smet, woordvoerster van de VMM. "Die worden dus tijdelijk ergens gehangen en daarna worden ze verplaatst. Bovendien kunnen we met deze sondes niet de vervuiling met de beruchte 1,2,4 Triazool opsporen. Die stoffen -pesticiden en hun metabolieten- moeten na staalname geanalyseerd worden in een labo."
"De verdwenen sondes zouden ook deze plastic bolletjes niet gedetecteerd hebben, maar in het verleden zorgden ze wel voor een snel, automatisch signaal bij andere gevallen van vervuiling", herinnert Despeghel. "Zo konden we heel kort op de bal spelen, vervuilers opsporen en vissen redden. We plaatsten beluchters of pompten water over aan het Sas om zuurstof in het water te krijgen. Voortaan wordt een vervuiling pas gemeten wanneer het vervuilde water in de IJzer komt, aan de Knokkebrug bij Merkem waar wel nog een sonde is."
Geen vrijgeleide
"Er is nu geen vrijgeleide om te lozen, de sociale controle is groot", waarschuwt Despeghel. "Heel wat wandelaars, fietsers en hengelaars passeren constant langs dit kanaal. Bij de minste vervuiling worden de betrokken instanties ingelicht. Helaas is controle met het blote oog altijd trager."
